นิทาน : ดวงจันทร์ ไม่มีวันจะพบกับ ดวงดาว

ดวงจันทร์ ไม่มีวันจะพบกับ ดวงดาว

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว..ในสมัยที่โลกยังมีพระจันทร์ 2 ดวง มีพระจันทร์ดวงแรกเป็นผู้หญิง กับอีกดวงเป็นผู้ชาย ดวงจันทร์ทั้งสองดวงนี้ ต่างก็รักกันมากและทั้งสองไม่เคยแยกห่างจากกันเลย …

ทุกๆ คืนเมื่อมองไปบนฟ้า จะเห็นดวงจันทร์ทั้งคู่ อยู่เคียงข้างกันเสมอ..

แต่แล้วในเช้าวันหนึ่ง … ดวงจันทร์ผู้หญิงได้พบกับแสงแรกแห่งดวงอาทิตย์ และเธอก็ตื่นตะลึง จนกระทั่งหลงใหลในแสงเจิดจ้าของดวงอาทิตย์ และเผลอเลื่อนตัวตามแสงแห่งดวงอาทิตย์ไปทีละน้อย ทีละน้อย …

และในทีุ่สุด ระยะห่างของดวงจันทร์สองดวงก็ห่างเหินกันออกไป…

เมื่อค่ำคืนมาถึง..ทุกครั้งที่แหงนหน้าดูฟ้า จึงมองเห็นเพียงพระจันทร์ผู้ชายเหลืออยู่ เพียงดวงเดียวเท่านั้น …

พระจันทร์ผู้ชาย ก็ได้แต่เที่ยวตามหาพระจันทร์ผู้หญิงไปทั่วทุกหนแห่ง …คืนแล้วคืนเล่า จนกระทั่งวันเวลาล่วงผ่านไปแต่พระจันทร์ผู้ชายก็ไม่สามารถหาพระจันทร์ผู้หญิงได้พบเลย…

ด้วยความเศร้า เสียใจและ คิดถึง ดวงจันทร์ผู้หญิง อย่างมาก จึงทำให้ดวงจันทร์ผู้ชายคิดว่า “หากเรามัวแต่ตามหาอยู่อย่างนี้ คงไม่ได้เจอแน่ๆ” ต้องหาวิธีค้นหาพระจันทร์ผู้หญิงให้เร็วที่สุด

อนิจจา..ในความคิด พระจันทร์ผู้ชายคิดว่าทางเดียวที่จะค้นพบได้คือ การระเบิดตัวเอง

เมื่อคิดแล้ว ก็จัดการระเบิดตัวเอง เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เศษซากของดวงจันทร์ผู้ชาย จึงแตกกระจัดกระจายไปทั่วทั้งจักรวาล ด้วยความเชื่อที่ว่า เมื่อระเบิดตัวเองแล้ว ชิ้นส่วนแต่ละชิ้นของตนคงจะตามหาดวงจันทร์ผู้หญิงได้พบ…

แต่ดวงจันทร์ชาย – ลืมนึกไปว่า หลังการระเบิดจะไม่มีวันได้กลับเป็นดวงจันทร์ได้อีกเลย!!!

… เมื่อเวลาผ่านไป ดวงจันทร์ผู้หญิง เหนื่อยล้ากับแสงแห่งตะวัน เธอจึงได้เห็นถึงความจริงว่า..

แม้ดวงอาทิตย์จะส่องแสงเจิดจ้า สวยงามสักปานใด แต่ดวงอาทิตย์ก็มิได้ส่องแสงเจิดจ้า แต่เพียงเธอเท่านั้นยังส่องแสงไปยังดาวดวงอื่น ๆ อีกมากมาย ดวงจันทร์ผู้หญิงจึงกลับมาหาดวงจันทร์ผู้ชายอีกครั้ง…

แต่หาเท่าไรก็หาดวงจันทร์ผู้ชายไม่พบ

ภายหลังเธอจึงได้รู้ว่า ดวงจันทร์ผู้ชายยอมระเบิดตัวเอง เพียงเพื่อตามหาตน จนกระจัดกระจายเป็นเศษเสี้ยวเล็ก ๆ

ดวงจันทร์ผู้หญิงจึงได้รู้ว่า ไม่มีวันที่เธอจะได้เจอ กับดวงจันทร์ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว จึงได้แต่โศกเศร้า และเสียใจ ….

แต่ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ที่ดวงจันทร์ผู้ชาย มีต่อดวงจันทร์ผู้หญิง ทุกค่ำคืนจึงมีประกายแสง
ที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิด ในเศษซากของดวงจันทร์ชาย ฉายแสงไปทั่วท้องฟ้ายามเดือนมืด เพื่อให้ดวงจันทร์ผู้หญิงได้รับรู้

และแสงสว่างแห่งเศษซากเหล่านั้น คือแสงดาวพร่างพรายเต็มท้องฟ้าที่เราเห็นกันนั่นเอง…

ในยามค่ำคืน หากเรามองขึ้นไปบนท้องฟ้า วันไหนที่เห็นจันทร์สวยสด วันนั้น เราก็จะไม่เห็นดาวดวงเล็กดวงน้อยส่องแสง
หรือ วันใดที่เราเห็นแสงดาวเปล่งประกายเต็มฟ้าในคืนเดือนมืด วันนั้น เราก็จะไม่พบดวงจันทร์….

…เขาและเธอ ไม่อาจพบกันตลอดกาล….

ขอบคุณ

• Morguefile.com สำหรับภาพในการปรับแต่งบล็อก
• และ Concept กระทู้จากเท็กซ์ไฟล์เก็บตกในเครื่อง…